تجحیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجحیل . [ ت َ ] (ع مص ) بر زمین زدن کسی را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجحیل . [ ت َ ] (ع مص ) بر زمین زدن کسی را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).