تجلی قیامت

تجلی قیامت . [ ت َ ج َل ْ لی ِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) از اسماء محبوب . (آنندراج ). معشوقه ای که در تابداری و رونق فایق بر دیگران باشد. (ناظم الاطباء) : در آتشم نشاند تجلی قیامتی پهلو بشمع طور زند عکس من در آب . ملا بیخود جامی (از آنندراج ).