تجلی کده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجلی کده . [ ت َ ج َل ْ لی ک َ دَ ] (اِ مرکب ) تجلی گاه . (ناظم الاطباء). جایی که نور و روشنایی فراوان باشد. (ناظم الاطباء). آنجا که نور در آن تجلی کند : تا دلم گشته تجلی کده ٔ حسن چو شمع آرزو جز قدمم سجده گهی نیست مرا. خان آرزو (از آنندراج ). و رجوع به تجلی گاه شود.