واژه جو

تخت پل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخت پل .[ ت َ پ ُ ] (اِخ ) دهی از بخش میان کنگی در شهرستان زابل است که در شش هزارگزی باختر ده دوست محمد و دوهزارگزی راه مالرو تخت شاه به ده دوست محمد قرار دارد. جلگه ای گرم و معتدل است و ١١٢تن سکنه دارد. آب آن از رودخانه ٔ هیرمند و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت است .راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).

معنی تخت پل | واژه جو