واژه جو

تخت پوش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخت پوش . [ ت َ ] (اِ مرکب ) پوشش باشد از اقمشه . (آنندراج ). پوشش تخت . (ناظم الاطباء) : تختی از تخته ٔ زر آوردند تخت پوشی ز گوهر آوردند. نظامی . تخت پوش سبز بر صحن چمن گسترده اند چارطاق لاله بر مینای اخضر بسته اند. (از ترجمه ٔ محاسن اصفهان ). سبزه در اطراف مرغزار تخت پوش زمردین بر رواق انداخته و لاله در اکناف جویبار بر چرخ اخضر چهارطاق ساخته .(ترجمه ٔ محاسن اصفهان ص ١٠٠).

معنی تخت پوش | واژه جو