تخته بر سر شکستن

تخته بر سر شکستن . [ ت َ ت َ / ت ِ ب َ س َ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) تخته بر سر کسی زدن . خراب و رسوا کردن . (آنندراج ) (غیاث اللغات ) : خرد مشمار که ما قطره ٔ طوفان زاییم تخته بر سر شکند شورش ما دریا را. سالک یزدی . هر جا کرشمه شیوه ٔ تعلیم سر کند شاگرد تخته بر سر استاد بشکند. سلیم (از آنندراج ).