تخرخر

تخرخر. [ ت َ خ َ خ ُ ] (ع مص ) بجنبیدن شکم بزرگ . (زوزنی ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). جنبان ش__دن شکم کسی از کلانی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

تخرخر. [ ت َ خ َ خ ُ ] (اِمص جعلی ) منحوت از خر فارسی بمعنی حمار. بمزاح یا بقصد، خود را به نادانی (خری ) زدن . خری نمودن . خویشتن را خر و نادان نمودن . وانمودن که نادان است و نباشد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).