تدهیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدهیة. [ ت َ ی َ ] (ع مص ) زیرک گفتن کسی را.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ◄ عیب و نقص کردن کسی را. ◄ آفت رسانیدن بکسی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). سختی و بلا رسانیدن بکسی . (اقرب الموارد).