تدهیش

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدهیش . [ ت َ ] (ع مص ) در حیرت انداختن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مدهوش ساختن کسی را. (از اقرب الموارد) (از المنجد).