تدییث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدییث . [ ت َدْ ] (ع مص ) رام کردن . (تاج المصادر بیهقی ). رام و نرم گردانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ مجرب ساختن روزگار کسی را. (المنجد). ◄ دیوث گفتن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).