تدییخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدییخ . [ ت َدْ ] (ع مص ) خوار کردن . (تاج المصادر بیهقی )(المنجد). تذلیل . لغتی است در «دوخ »، و اصمعی گوید:دیّخه ُ؛ دیّثه ُ؛ ای ذلّله ُ. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ◄ چیره شدن در بلاد و دست یافتن بر اهل آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).