ترافیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ترافیم . [ ] (اِ) (خوشبختان ) لفظ عبری است که گاهی بدون ترجمه وارد شده است چنانکه در کتاب داود ١٧:٥ و اول سموئیل ١٥:٢٣ و ١٩:١٦ مذکور است و گاهی بلفظ بت ترجمه می شود. (کتاب پیدایش ٣١:١٩ و ٣٤ و ٣٥). و ظاهراً قصد از بت ها و خدایان صاحب خانه می باشد مثل الپلناتیس که خدای رومیان بوده و از آیه ای که در اول سموئیل ١٩:١٣ واقع است یعنی که میکائیل شاؤل را فریب داده ترافیم را در رختخواب داود گذارد معلوم می شود که ترافیم بهیئت آدم بوده است و چون غیر از بت پرستان در نزد سایرین هم یافت می شد می توان گفت که اشاره به بعضی از آلات یا مطالب نجوم فلکی می باشد. و از آیه ای که هوشیع نبی در ٣:٤ از صحیفه ٔ خود می فرماید معلوم می شود که بنی اسرائیل بطوری در حالت کفر و دریای ضلالت غرق می شوند که نه تنها عبادت خدا بلکه تمامی عبادات را فراموش می نمایند. (قاموس کتاب مقدس ).