ترافیک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تِ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- رفت و آمد وسایل نقلیه در خیابان، شدآمد (فره).<BR>۲- راه بندان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- رفت و آمد وسایل نقلیه در خیابان، شدآمد (فره). ۲- راه بندان.
مترادف و متضاد واژهدان
ازدحام، راهبندان عبورومرور
فرهنگ طیفی واژهدان
عبورومرور، رفتوآمد، آمدوشد، ایابوذهاب، تردد، ترابری ترافیک روان (سبک) توقف، پارک کردن تراکم، گیرترافیکی، صف، ازدحام، شلوغی، ترافیک سنگین
واژگان فارسی سره واژهدان
شدامد، شدآمد، رفت و آمد، آمد و شد، آمد و رفت