تسبب

تسبب . [ ت َ س َب ْ ب ُ ] (ع مص ) سبب قرار دادن . تسبب الیه، جعله الیه سبباً. (از متن اللغة). سبب شدن : تسبب بالامر؛ کان سبیاً له ُ. (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ زحمت کشیدن (ناظم الاطباء). ◄ خواستن اسباب . (ازاقرب الموارد) (از المنجد). ◄ توسل : تسبب به الیه ؛ توسَّل . (از اقرب الموارد) (از المنجد).