تسغیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تسغیم . [ ت َ ](ع مص ) فروخورانیدن خشم و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فروخورانیدن آب . (از اقرب الموارد) (از المنجد). تجریع. ◄ فربه و بناز پرورده کردن کودک . (از اقرب الموارد) (از المنجد).