تشذیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشذیب . [ ت َ ] (ع مص ) باز کردن پوست درخت . ◄ راندن و دفع کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ درخت پیراستن . (زوزنی ). خشاوه کردن درخت را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پراکنده کردن شتران را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تفریق و تمزیق مال .(از اقرب الموارد). ◄ کار و تراش اول درتیر قمار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).