تشویذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشویذ. [ ت َش ْ ] (ع مص ) مایل به غروب شدن آفتاب . ◄ درگرفتن ابر آفتاب را و پوشش مانند تنک وبی آب گرداگرد آن شدن . ◄ عمامه بر سر بستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تشویذ. [ ت َش ْ ] (ع مص ) مایل به غروب شدن آفتاب . ◄ درگرفتن ابر آفتاب را و پوشش مانند تنک وبی آب گرداگرد آن شدن . ◄ عمامه بر سر بستن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).