تصخیر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تصخیر. [ ت َ ] (م مص ) فرمانبردار کردن دیگری را و رام کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تسخیر کردن کسی را. (از اقرب الموارد).