تطوق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطوق . [ ت َ طَوْ وُ ] (ع مص ) طوق در گردن خویش کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (از آنندراج ). گردن بند پوشیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ مانندگردن بند شدن مار بر گردن کسی . (از اقرب الموارد).