تطول

تطول . [ ت ِ وَ ] (ع اِ) رسن دراز که ستور را را به علف بندند و رسن که بدان پای ستوران بندند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

تطول . [ ت َ طَوْ وُ ] (ع مص ) منت نهادن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ فضل و فزونی نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). فضل کردن . (زوزنی ).