تطییح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطییح . [ ت َطْ ] (ع مص ) انداختن جامه را جایی که ضایع و تباه شود. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). ◄ ضایع گردانیدن چیزی . (از اقرب الموارد). ◄ سرگشته کردن . (تاج المصادر بیهقی ). حیران گردانیدن کسی را. (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ هلاک و تباه کردن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).