تطییخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطییخ . [ ت َطْ ] (ع مص ) پر کردن کسی را به پیه و گوشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پاییدن و مداومت کردن عذاب بر کسی چندان که او را بکشت و هلاک کرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پاییدن و مداومت کردن شکنجه کسی را تا هلاک وی . (از اقرب الموارد). ◄ آلوده کردن کسی را به قولی یا به فعلی زشت . (تاج المصادر بیهقی ). بکار زشت آلودن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ دشنام دادن و ستیهیدن . (از اقرب الموارد).