تطییر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تطییر. [ ت َطْ ] (ع مص ) بپرانیدن . (زوزنی ). پرانیدن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ بخش بخش کردن چیزی را. ◄ باردار کردن گشن همه مادیان را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).