تعثر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعثر. [ ت َ ع َث ْ ث ُ ] (ع مص ) بسر درآمدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). شکوخیدن و بسر درآمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). لغزیدن و بسر درافتادن . (از اقرب الموارد). ◄ شکوخیدن زبان در سخن . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء). تلعثم . (اقرب الموارد).