تعسعس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تعسعس . [ ت َ ع َ ع ُ ] (ع مص ) بوییدن بوی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). بوییدن چیزی . (از اقرب الموارد). ◄ به شب شکار جستن گرگ و جز آن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). شکار جستن گرگ به شب . (از اقرب الموارد).