تغایب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغایب . [ ت َ ی ُ ](ع مص ) بهم غایب شدن . (زوزنی ). غایب بودن، یقال : بنوفلان یشهدون احیاناً و یتغایبون احیاناً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغایب . [ ت َ ی ُ ](ع مص ) بهم غایب شدن . (زوزنی ). غایب بودن، یقال : بنوفلان یشهدون احیاناً و یتغایبون احیاناً. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از آنندراج ).