تغاید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغاید. [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) دوتا و کج گردیدن از نرمی و نزاکت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دوتا و کج گردیدن زن در رفتار از نرمی . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغاید. [ ت َ ی ُ ] (ع مص ) دوتا و کج گردیدن از نرمی و نزاکت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). دوتا و کج گردیدن زن در رفتار از نرمی . (از اقرب الموارد).