تغور

تغور. [ ت َ ] (ع مص ) کمیز انداختن سگ . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ باران ریختن ابر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ برجهیدن خون از رگ . برجستن آب از درز مشک . (منتهی الارب ).

تغور. [ ت َ غ َوْ وُ ] (ع مص ) چشم دور فروشدن . (تاج المصادر بیهقی ). چشم به گودی فروشدن : تغور ظاهر العین ؛ دخل فی الرأس . (از ذیل اقرب الموارد). ◄ به غور آمدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).