تغوط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغوط. [ ت َ غ َوْ وُ ] (ع مص ) حدث کردن . (تاج المصادر بیهقی ). در مغاکی رفتن قضای حاجت را و غایط کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): قضی الحاجةکابدی و احدث، یقال : تغوط و بال . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغوط. [ ت َ غ َوْ وُ ] (ع مص ) حدث کردن . (تاج المصادر بیهقی ). در مغاکی رفتن قضای حاجت را و غایط کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): قضی الحاجةکابدی و احدث، یقال : تغوط و بال . (اقرب الموارد).