تغیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تغیل . [ ت َ غ َی ْ ی ُ ] (ع مص ) درهم پیچیده شاخ، و سایه افکن شدن درخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بسیارمال گردیدن قوم و بسیار انبوه گشتن آنها. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).