تغیم

تغیم . [ ت َ غ َی ْ ی ُ ] (ع مص ) میغناک شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (مجمل اللغة). ابرناک شدن آسمان و پوشیدن ابر آن را. (از اقرب الموارد). ابر بهم رسانیدن هوا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).