تفاخر کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفاخر کردن . [ ت َ خ ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) مباهات کردن . نازیدن . فخر کردن . بخود بالیدن : همین کنند تفاخر ز خدمت سلطان یکی سپهر دوم انجم و سوم ارکان . عبدالواسع جبلی (از آنندراج ). چه تفاخر کنی بنام پدر چون ندانی نهاد گام پدر. اوحدی .