تفتیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفتیق . [ ت َ ] (ع مص ) شکافتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). پاره کردن و شکافتن . (آنندراج ) : جهد فرعونی چو بی توفیق بود هرچه او می دوخت آن تفتیق بود. مولوی . ◄ گشادن . (منتهی الارب ) (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ تکثیر. ◄ تلخیص و بیان شعر و یقال للشاعر: فتق و لاتشقق . (از اقرب الموارد).