تفویز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تفویز. [ ت َ ] (ع مص ) بمردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ پیدا و آشکار گردیدن راه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ درگذشتن و بیابان بریدن با شتر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). گذشتن مرد. (از اقرب الموارد).