تلاطم

(تَ طُ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- به هم خوردن.<BR>۲- به یکدیگر لطمه زدن.<br>

(تَ طُ) [ ع. ] (مص ل.) ۱- به هم خوردن. ۲- به یکدیگر لطمه زدن.

تلاطم . [ ت َ طُ ] (ع مص ) با یکدیگر (بیکدیگر) تپانچه زدن . (زوزنی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). باهم طپانچه زدن . (منتهی الارب ) (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) برهم خوردگی . (ناظم الاطباء). آشوب . شوریدگی . شورش [در دریا]. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). ♦ تلاطم امواج ؛ برهم خوردن موجها. (ناظم الاطباء). بر یکدیگر زدن موجهای دریا. (غیاث اللغات ). باهم زدن موج دریا. (آنندراج ). خوردن موجی بر موجی . با یکدیگر خوردن موجهای دریا. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : از میان تلاطم امواج محبت سر برآورد و گفت . (گلستان ).

تموج تنش، جنب‌وجوش، جنبش، هیجان به‌هم برآمدن به هم خوردن

حرکت نامنظم، آشفتگی، اختلال، تشنج تکان، دست‌انداز، لرزش، رعشه، لرزه، کف بی‌قراری، هیجان، تلاطم درون، خلجان، اضطراب، سرسام، رنج، ترس، جنون، خشم تب، عجله خارش، ارتعاش، التهاب، غلیان، جوشش، جوش و خروش، تخمیر، آتش، تغییرپذیری زبری تلاطم هوا، طوفان، اختلال هوایی، دست‌انداز هوایی ناآرامی، آشوب اهتزاز

شورش، خروشیدن، آشفتگی