تلبیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلبیب . [ ت َ ] (ع مص ) گریبان گرفتن و کشیدن در خصومت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): لبب خصمه فعتله الی القاضی . (اقرب الموارد). ◄ مغزدار شدن دانه . ◄ دودله شدن . ◄ (اِ) شاماکچه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).