تلخ رویی

تلخ رویی . [ ت َ ] (حامص مرکب ) بدخویی . تنگ خویی . درشت کردن روی . تلخ ساختن جبین و رخسار : چو دریا در دهد بی تلخ رویی گهر بخشد چو کان بی تنگ خویی . نظامی . چون بحر کنم کناره شویی اما نه ز روی تلخ رویی . نظامی . با وحش بهم سرودگویی بهتر که به خانه تلخ رویی . نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی