تلخی بردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلخی بردن . [ ت َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) سختی کشیدن . تحمل رنج و مشقت : بشیرین زبانی توان برد گوی که پیوسته تلخی برد تندخوی . سعدی (بوستان ). رجوع به تلخی و ماده ٔ بعد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلخی بردن . [ ت َ ب ُ دَ ] (مص مرکب ) سختی کشیدن . تحمل رنج و مشقت : بشیرین زبانی توان برد گوی که پیوسته تلخی برد تندخوی . سعدی (بوستان ). رجوع به تلخی و ماده ٔ بعد شود.