تلخی چش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلخی چش . [ ت َ چ َ / چ ِ ] (نف مرکب ) رنج بر. که تحمل سختی و محنت و مشقت کند : بسا تنگ عیشان تلخی چشان که آیند در حله دامن کشان . سعدی (بوستان ). رجوع به تلخی و ماده ٔ بعد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تلخی چش . [ ت َ چ َ / چ ِ ] (نف مرکب ) رنج بر. که تحمل سختی و محنت و مشقت کند : بسا تنگ عیشان تلخی چشان که آیند در حله دامن کشان . سعدی (بوستان ). رجوع به تلخی و ماده ٔ بعد شود.