تماشارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماشارو. [ ت َ رَ / رُو ] (نف مرکب ) که بتماشا رود. تماشارونده . تفرج کننده . ج، تماشاروان : تماشاروان باغ بگذاشته مغان از چمن رخت برداشته . نظامی . رجوع به تماشا و دیگر ترکیبهای آن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماشارو. [ ت َ رَ / رُو ] (نف مرکب ) که بتماشا رود. تماشارونده . تفرج کننده . ج، تماشاروان : تماشاروان باغ بگذاشته مغان از چمن رخت برداشته . نظامی . رجوع به تماشا و دیگر ترکیبهای آن شود.