تماشاچی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع - تر. ] (ص مر. اِمر.) کسی که نمایش، بازی یا مسابقهای را تماشا کند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~.) [ ع - تر. ] (ص مر. اِمر.) کسی که نمایش، بازی یا مسابقهای را تماشا کند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تماشاچی . [ ت َ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) نگرنده و آنکه در جایی برای تمتع بردن نظر می آید. (ناظم الاطباء). نظارگیان . بازی بین . ج، تماشاچیان . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی