تمضی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمضی . [ ت َ م َض ْ ضی ] (ع مص ) بگذشتن . (تاج المصادر بیهقی ). درگذشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).رفتن فرمودن کسی را. قال لضیفه ِ، تمض فان الحی قریب ؛ معناه ُ اذهب عنی الی الحی . (از اقرب الموارد). ◄ درگذرانیدن کاری را. (از اقرب الموارد).