تمعط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمعط. [ ت َ م َع ْع ُ ] (ع مص ) برافتادن موی از بیماری . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ریختن موی گرگ . (از اقرب الموارد). ◄ پراکنده و متفرق شدن پشمهای شتر. (از اقرب الموارد). یقال : تمعطت اوباره ؛ ای تطایرت . (منتهی الارب ).