تند رفتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تند رفتن . [ ت ُ رَ ت َ ] (مص مرکب ) به شتاب و سرعت حرکت کردن . ضد کند رفتن . چست و چالاک راه رفتن . (ناظم الاطباء). ◄ در تداول امروز، از حد خود تجاوز کردن و بیش از اندازه اظهار وجود کردن . رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.
مترادف و متضاد واژهدان
اغراق کردن، مبالغه کردن زود قضاوت کردن نااندیشیده سخن گفتن