تنطف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنطف . [ ت َ ن َطْ طُ ] (ع مص ) گوشواره در گوش نهادن . ◄ آلوده شدن به عیب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ انتظار کردن خبر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).تطلع خبر. (اقرب الموارد). ◄ پرهیز نمودن از چیزی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).