تنیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنیان . [ ت َ ] (اِ مرکب ) جسمانیات . (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ). مادی و مادیات . (ناظم الاطباء). ◄ اولادی که از یک پدر و یک مادر باشند. (انجمن آرا) (آنندراج ). رجوع به ماده ٔ قبل و تن شود.
تنیان . [ ت َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش صومعه سرای شهرستان فومن است که ٩٨٨ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).