ته اومان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته اومان . [ ت ِ ] (اِخ ) پادشاه شوش در سال ٦٤٥ ق . م . که درآن سال آشوربانیپال پادشاه آشور به شوش حمله کرد و ته اومان را مغلوب و مقتول ساخت و سراسر این کشور را مورد نهب و غارت قرار داد. رجوع به یسنا ص ٩٧ شود.