ته پا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ته پا. [ ت َ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تحت القوة و تحت الماء و تحت الشراب نیز گویند. و چیزی اندک که بدان ناشتا بشکنند. (آنندراج ) : زهر مار است باده در ناهار ته پا تا نباشد آب مخور. باقر کاشی (از آنندراج ). بده باده کآن هست اصل معاش ته پا اگر هم نباشد مباش . ؟ (ایضاً).