تهال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهال . [ ت َ ] (اِ) غار و مغاره ٔ کوه را گویند. (برهان ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). غار. (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ رشیدی ). ◄ سرداب . (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهال . [ ت َ ] (اِ) غار و مغاره ٔ کوه را گویند. (برهان ) (از انجمن آرا) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). غار. (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ رشیدی ). ◄ سرداب . (ناظم الاطباء).