تهبش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تهبش . [ ت َ هََ ب ْ ب ُ ] (ع مص ) گرد آمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تجمع. (اقرب الموارد). ◄ ورزیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء): خرج یتهبش لعیاله ؛ یجمع و یتکسَّب . (اقرب الموارد).